آسیبی که به خریدار می رسد معمولاً ناشی از شرایط است نه یک رویداد. هفته های گرانش و تغییر دما بیشتر از هر ضربه ای است.

وقتی مواد ورق آسیب دیده وارد می شود، اولین غریزه این است که به دنبال مقصر بگردید. یک لیفتراک، یک پالت رها شده، یک دریای مواج. در بخش بزرگی از موارد هیچ حادثه واحدی برای یافتن وجود نداشت.

آسیبی که به خریدار می رسد معمولاً نتیجه انباشته هفته ها وزن، هفته ها تغییر دما و هفته ها ارتعاش است که با فاصله کوتاهی از دست زدن به خشن تمام می شود که همه سرزنش ها را متوجه می شود. درک مکانیسم، آنچه را که خریدار مشخص می کند و کجا به دنبال علت می گردد، تغییر می دهد.

این سوال کلی که چگونه یک بار کانتینر باید بسته بندی شود تا دست نخورده برسد، در بخش حمل و نقل و بسته بندی مصالح ساختمانی پوشش داده شده است. این مقاله به این سؤال محدودتر می پردازد که آسیب از نظر فیزیکی کجا رخ می دهد، زیرا این سؤالی است که یک ادعا یا یک شکایت مطرح می شود.

بسته بندی معمولاً در برابر برخورد طراحی می شود. محافظ گوشه، تخته لبه، تسمه، بالشتک. این اقدامات معقول است و آسیب برخورد واقعی است. این به سادگی شایع ترین علت آسیبی نیست که در واقع وارد می شود.

هر یک از مکانیسم‌هایی که دنبال می‌شوند به‌جای یک لحظه به‌طور پیوسته عمل می‌کنند، به همین دلیل است که آنها خرابی‌هایی ایجاد می‌کنند که نسبت دادن آنها سخت‌تر است و راحت‌تر می‌توان آنها را به عنوان یک مشکل کیفیت تامین‌کننده رد کرد، در حالی که در واقع یک مشکل بسته‌بندی هستند.

یک پشته از مواد ورق یک ستون وزن است، و ورق های پایین همه چیز را در تمام طول سفر حمل می کنند، نه برای لحظه ای که روی زمین قرار می گیرند.

PVC ویسکوالاستیک است. تحت یک بار ثابت خزش می کند و به آرامی و به تدریج تغییر شکل می دهد نه اینکه با برداشتن بار به عقب برگردد. پشته‌ای که در صورت بسته‌بندی کاملاً مسطح است، می‌تواند تا هفته‌ها بعد از بسته‌بندی، به‌ویژه در ورق‌های پایین‌تر، به‌طور دائمی مجموعه‌ای را از آن خود کند.

همین مکانیسم، علامت‌گذاری سطحی را ایجاد می‌کند که به‌عنوان تأثیرات ظریف روی ورق‌ها نشان داده می‌شود. ذره کوچکی از زباله بین دو ورقه که در یک جابجایی کوتاه بی ضرر است، در طول هفته ها وزن و گرما به سطح ورق زیر آن فشرده می شود. نتیجه الگویی از علائم است که در گزارش کیفیت ظاهر نمی شود و تنها در باز کردن بسته بندی کشف می شود.

ورق های پایینی یک پشته کل بار را برای کل سفر حمل می کنند، در ظرفی که اغلب گرمتر از کارخانه ای است که ترک کرده است.

ضخامت و چگالی بر نحوه واکنش یک ورق حاکم است. تخته ضخیم تر و چگالی بالاتر در برابر تغییر شکل مقاوم تر است. یک تخته فوم نازک و با چگالی کم به راحتی مشخص می شود و بیشتر مستعد گرفتن یک مجموعه است. رابطه بین چگالی و آنچه که یک ورق می تواند تحمل کند در مقاله ما در مورد چرایی پوشش داده شده استچگالی قدرت نیست.

معیار عملی بالشتک بیشتر نیست بلکه توزیع بار بهتر است. ورق‌ها باید تا حد امکان در سطح وسیعی از مساحت خود قرار داده شوند، در جایی که علامت‌گذاری سطح مورد توجه است، روی هم قرار گیرند و با آگاهی از این که کف پشته کل سفر را در بالاترین دما تجربه می‌کند، روی هم چیده شوند.

کانتینر حمل و نقل یک جعبه فلزی مهر و موم شده است که در آب و هوا حرکت می کند. آنچه برای هوای داخل آن اتفاق می‌افتد، علت طبقه‌ای از آسیب است که غالباً مواد را مقصر می‌دانند.

این جعبه در روز گرم می شود و در شب خنک می شود. هوای داخل منبسط و منقبض می شود. رطوبت موجود در آن هوا و رطوبت حمل شده توسط محموله، پالت‌ها و بسته‌بندی، در خنک‌ترین سطوح موجود با کاهش دما متراکم می‌شود، که در عمل به معنای سقف و دیوارهای فولادی است که از آن به داخل محموله می‌چکد.

هسته در معرض دید مستحق تاکید ویژه است زیرا این همان جایی است که فوم برد واقعاً در برابر رطوبت آسیب پذیر است. صورت یک ورق متراکم و بسته است. فضای داخلی سلولی است، و لحظه ای که لبه بریده می شود، آن درون برای هر آنچه سفر به ارمغان می آورد باز است. تمایز ساختاری در راهنمای ما پوشش داده شده استپوست و هسته در صفحه فوم پی وی سی.

تراکم در لبه ها جمع می شود، جایی که هسته بریده شده و بسته بندی کاغذ آن را جذب می کند.

اقدامات کنترلی ساده و ارزان هستند. با استفاده از پالت های چوبی خشک منبع رطوبت را پایین نگه دارید. از بالای پشته، جایی که چکه می ریزد، با یک مانع رطوبت محافظت کنید. و لبه ها را ببندید، که سطحی را که در واقع آب می گیرد، از بین می برد. هیچ کدام از اینها پیچیده نیستند و با هم بیشتر آسیب هایی را که به محصول نسبت داده می شود از بین می برند.

پالت معمولاً به عنوان یک پلت فرم برای قرار دادن چیزها در نظر گرفته می شود. در طول عبور از دریا، بخشی از سیستم باربری- است و محل قرارگیری تکیه گاه های آن تعیین می کند که وزن پشته در کجا متمرکز شود.

یک پشته مواد ورق به عنوان یک واحد سنگین و سفت است، اما همچنان به اندازه کافی انعطاف پذیر است که بین نقاط تکیه گاه خود فرو رود. اگر این نقاط خیلی از هم دور باشند یا فقط در مرکز قرار بگیرند، مناطق بدون پشتیبانی در طول هفته ها در دریا به تدریج تنظیم می شوند. نتیجه یک تار است که هنگام بسته بندی کالا وجود نداشت.

جزئیات مربوطه فاصله بین تکیه گاه ها نسبت به سفتی ورق است. یک تخته نازک و با چگالی کم به پشتیبانی نزدیک تری نسبت به تخته ضخیم نیاز دارد. پالتی که در زیر یک تخته ده میلی متری خوب است ممکن است زیر تخته سه میلی متری همان ناحیه افتادگی ایجاد کند و این تفاوت هفته ها بعد به صورت تاب برداشتن ظاهر می شود تا بلافاصله.

پالت یک پلت فرم خنثی نیست. نقاط پشتیبانی آن تعیین می کند که وزن پشته برای کل گذرگاه کجا باشد.

همان مکانیسم زیربنایی که این پیچ و تاب حمل و نقل را ایجاد می کند در مقاله ما مورد بحث قرار گرفته استچرا ورق پی وی سی تار می شود، که در آن رفتار مواد با جزئیات بیشتری بیان شده است. زمینه حمل و نقل به سادگی هفته ها زمان و دمای بالا را به مشکلی که می تواند در انبار نیز رخ دهد اضافه می کند.

غریزه با یک پشته از مواد ورق این است که آن را محکم ببندید. نتیجه، در مورد معمول، آسیب دقیقاً در نقاطی است که قرار بود صحافی از آن محافظت کند.

ورق‌های یک پشته می‌خواهند نسبت به یکدیگر تحت ارتعاش و شتاب لغزند، و این کار را به تدریج در کل سفر انجام می‌دهند. هدف از ایمن سازی محدود کردن آن حرکت است. حالت های خرابی در دو انتهای همان تنظیم قرار دارند.

پاسخ عملی تعادل با مواد مناسب است. فشار تسمه را با محافظ زاویه ای که به اندازه کافی سفت است پخش کنید تا کار خود را انجام دهد، از مواد تسمه ای استفاده کنید که زنگ نزند و بپذیرید که هدف کنترل حرکت است نه از بین بردن آن. پشته‌ای که اصلاً نمی‌تواند حرکت کند معمولاً پشته‌ای است که قبلاً با محکم نگه داشتن آن آسیب دیده است.

مدل ذهنی اکثر خریداران این است که قسمت خطرناک آن اقیانوس است. شواهد راه دیگری را نشان می‌دهند و درک آن، نحوه طرح ادعا را تغییر می‌دهد.

یک کشتی در دریا به آرامی می چرخد. حرکت بزرگ اما ملایم است، در دوره های طولانی پخش می شود و محموله تا حد زیادی در داخل ظرفی که خود در داخل کشتی مهار شده است، استراحت می کند. لحظات خشونت واقعی لحظه های کوتاه در هر دو انتهای سفر هستند. بالابر روی شاسی، ترمز کامیون، لیفتراک گرفتن پالت در انبار مقصد، حمل و نقل دوم به فروشگاه خریدار. هر یک از آنها یک رویداد کوتاه{4}}نیروی بالا هستند، و در مجموع بیشتر آسیب‌های برخوردی را که رخ می‌دهد، تشکیل می‌دهند.

سمت مقصد اغلب کمترین کنترل را دارد. حمل و نقل با عجله انجام می شود، توسط تیم هایی انجام می شود که کالاها را بسته بندی نکرده اند، اغلب در نور ضعیف، و فشار برای تخلیه سریع کانتینر واقعی است. اینجا جایی است که یک چنگال بیش از حد وارد می شود، یک پالت روی یک لبه قرار می گیرد و یک پشته به جای بلند شدن کشیده می شود.

کوتاه ترین مرحله سفر جایی است که نیرو متمرکز است و معمولاً کمترین کنترل در آن اعمال می شود.

نتیجه عملی این است که به جابجایی مقصد به عنوان بخشی از مشخصات و نه به عنوان یک فکر بعدی تلقی شود. هر کسی که کالا را دریافت می کند باید بداند که چه چیزی دریافت می کند، نقاط شکننده کجا هستند و چگونه باید پشته را بلند کرد. تفاوت بین تخلیه تحت نظارت و تخلیه بدون نظارت اغلب تفاوت بین ورود تمیز و ادعا است.

بیشتر مکانیسم‌های بالا در بسته‌بندی، قبل از جابجایی کالا، مورد توجه قرار می‌گیرند، و هر کدام یک آیتم مشخصات مشخص به آن متصل شده‌اند.

هیچ یک از این موارد گران نیستند و بیشتر آنها هزینه ای فراتر از توجه به نوشتن آنها ندارند. جایگزین، گزارش خسارتی است که در دعوا قرار می گیرد، زیرا هیچکس نمی تواند محل وقوع شکست را مشخص کند، زمانی که شواهد مورد نیاز برای اثبات آن در آن زمان موجود بوده و ثبت نشده است.

اصل گسترده تر همان است که در کل این محدوده اجرا می شود. کالاها در اثر شرایطی که در طول زمان عمل می‌کنند آسیب می‌بینند، نه با یک رویداد دراماتیک که به راحتی قابل تصور است، و محافظت از آنها به معنای طراحی در برابر شرایط است نه در برابر رویداد.