خط تولید کامل وعده سرعت نیست. این یک صف است و سفارش شما در آن است.

در قرارداد گفته شد 30 روز. چهار هفته بعد، کارخانه به شما گفت که مواد حتی نرسیده است. تاریخ لغزید، سپس دوباره لغزید، و ظرفی که برای اکتبر برنامه‌ریزی کرده‌اید، اکنون ظرفی است که در حال دعا کردن آن قبل از کریسمس است. راکل فرآینداحساس می کرد در حال حرکت است.

تامین کننده تنبل نبود. 30 روز به سادگی هرگز وجود نداشت - به هر حال نه به عنوان یک برنامه واقعی. چیزی که به شما داده شد، امیدی بود که در لباس یک وعده بود، برای فرآیندی که همیشه بیش از آنچه هر کسی اعتراف می کرد طول می کشید.

لغزش معمولاً کم شروع می شود. تاریخ موعود ارسال می گذرد و کارخانه یک هفته دیگر درخواست می کند. سپس دیگری. سپس رزرو کانتینر تحت فشار قرار می گیرد و "30 روز" در قرارداد بی سر و صدا به شصت روز تبدیل شده است، بدون هیچ لحظه دراماتیک شکست - فقط یک فاصله آهسته و پیوسته از تاریخی که همه با آن موافقت کردند.

وسوسه این است که این را به عنوان یک وعده شکسته تلقی کنیم، تامین کننده ای که یا دروغ گفته یا کنترل خود را از دست داده است. گاهی اوقات این درست است. اما بیشتر اوقات، حقیقت عجیب‌تر و ساختاری‌تر است: 30 روز هرگز برنامه‌ای نبود. این عددی بود که فروشنده معتقد بود ممکن است، در لحظه‌ای که فکر می‌کرد آسان‌تر است، قبل از شروع هر یک از محدودیت‌های واقعی، یادداشت می‌شد.

30 روز هرگز وجود نداشت.

و برای اینکه ببینید به کجا رسید، باید به روندی که قرار است تاریخ تحویل توضیح دهد نگاه کنید - فرآیندی که شروع می‌شود، نه زمانی که قلم به قرارداد رسید، بلکه در جای دیگری کاملاً.

تخته های تمام شده آخرین مرحله از زنجیره ای هستند که هفته ها قبل شروع شده است - و هیچ کدام از آن ها در روز امضا شروع نشده است.

اولین تاخیر پنهان در عادتی است که اکثر خریداران هرگز نمی بینند: یک کارخانه مواد خام شما را در قفسه منتظر نمی گذارد. ماه ها رزین پی وی سی، کربنات کلسیم، تثبیت کننده ها و رنگ ها را در روزی که سفارش شما می رسد ذخیره نمی کند. این باعث می شود که سرمایه در گردش در موجودی بیکار بسته شود و هیچ کارخانه سالمی به این شکل عمل نمی کند. در عوض، پس از تأیید سفارش، مواد را خریداری می کند - و ساعت آن مواد از آن زمان شروع می شود.

این بدان معناست که یک تا دو هفته اول از "30 روز" شما می تواند قبل از اینکه تولید یک ورق شود ناپدید شود. رزین باید سفارش داده شود، ارسال شود و بررسی شود. یک رنگ خاص باید ترکیب شود. یک نمایه سفارشی نیاز به قالب یا قالب دارد و ابزارسازی زمان خود را دارد. اگر قیمت مواد در حال کاهش باشد، کارخانه حتی ممکن است چند روز قبل از خرید منتظر بماند، به این امید که هزینه بهتری را قفل کند - انتظاری که برای شما نامرئی و برای برنامه بسیار واقعی است.

هیچ کدام از اینها بی صداقتی نیست. این فیزیک معمولی تولید است که در یک آیتم فشرده شده است که قرارداد به سادگی نشان نمی دهد. هنگام امضای شما دستور شروع نشد. زمانی شروع شد که مواد اولیه رسید، و این همیشه بخشی از زمانی که به شما وعده داده شده بود را می گرفت.

هر خط از آن جدول جایی است که تاریخ خوشبینانه چند روزی را بی سر و صدا از دست داد. 30 روز مجموع همه چیز بود. تقریبا هرگز این کار را نمی کند.

یک نمایه سفارشی با اکستروژن شروع نمی شود. این کار با قالب، ترکیب و مواد آغاز می شود - همه آنها در ساعت خودشان هستند.

حتی زمانی که مواد در انبار هستند، سفارش به طور خودکار به جلوی خط منتقل نمی شود. طبقه تولید یک کارخانه یک منبع محدود است - تعداد مجموعه ای از خطوط اکستروژن، تعداد ساعات مشخصی کار می کند - و طبق اولویت هایی برنامه ریزی شده است که هیچ ربطی به انصاف ندارند.

صف به نفع سفارشاتی است که کارخانه نمی تواند ناامید شود. یک مشتری قدیمی با حجم ماهانه ابتدا جایگاه خود را دریافت می کند. یک سفارش بزرگ که یک ظرف را پر می کند، خط را مشغول نگه می دارد. یک سفارش کوچک از یک خریدار جدید ساده‌ترین چیز در جهان است که می‌توان به آن اشاره کرد، و بنابراین اولین چیزی است که می‌توان به آن اشاره کرد. دستور شما مجازات نمی شود. این به سادگی انعطاف پذیرترین آیتم در یک تخته سفت و سخت است و انعطاف پذیری در صف به معنای انتظار است.

سپس فصل است. تقاضای مصالح ساختمانی موجی است و در اوج‌ها، کل کارخانه بیش از حد مجاز است. هر خط متعهد است، هر شکافی برای آن صحبت می شود، و حتی بهترین مشتریان کارخانه درخواست لطف می کنند. زمان پیش‌بینی‌شده در فصل آرام تقریباً هیچ ارتباطی با زمان پیش‌بینی که در عجله اعمال می‌شود ندارد. همان محصول، همان کارخانه، همان خریدار - تاریخ های مختلف، زیرا صف پشت سر شما تغییر شکل داد.

صف از بیرون نامرئی است، اما این تنها بزرگترین دلیل لغزش تاریخ موعود است. و حتی قبل از اینکه سفارش شما به کف برسد تصمیم گرفته می شود.

سفارش شما در صف شکست نمی خورد. فقط در آن می نشیند، پشت آنهایی که کارخانه نمی تواند تأخیر کند.

فرض کنید همه چیز قبل از این مرحله به خوبی پیش رفت - مواد به موقع، یک شکاف روی خط، تولید بدون مشکل انجام شد. این سفارش هنوز دو مرحله برای سفر دارد و هر دوی آن‌ها کندتر از چیزی هستند که هر کسی برای آن برنامه ریزی می‌کند.

اولین مورد بازرسی است. یک خریدار وظیفه شناس درخواست کنترل کیفیت می کند - یک سوابق دسته ای، یک آزمایش آزمایشگاهی، گاهی اوقات یک بازرسی شخص ثالث قبل از خروج کالا از کارخانه. این عاقلانه است، اما زمان می برد، و زمانی که چیزی شکست می خورد زمان بیشتری می برد. رنگی که نامشخص است، ضخامتی که از حد تحمل خارج شده است، نقص سطحی در اولین اجرا - هر کدام به معنای دوباره کاری است، و دوباره کاری به این معنی است که کالاهای تمام شده برای یک پاس دیگر به صف باز می گردند. بازرسی که مشکل پیدا می کند، بازرسی است که حمل و نقل را نیز به تاخیر می اندازد.

دوم حمل و نقل است، و اینجاست که حتی یک سفارش تمام شده، بازرسی شده و بسته بندی شده می تواند روزها یا هفته ها باقی بماند. یک کانتینر نیاز به رزرو دارد و در یک فصل کامل رزروها تمام می شود. کالاها آماده و درمانده در انبار منتظر می مانند، در حالی که کشتی که برای بادبان در نظر گرفته شده بود بدون آنها حرکت می کند. ازدحام بندر، تغییرات برنامه، و هرج و مرج معمولی حمل و نقل جهانی، همگی در راس زمان تولید قرار دارند - هیچ کدام در کنترل کارخانه نیست، همه آن ها در تاریخ تحویل شماست.

آخرین مایل یک محموله یک مایل نیست. این یک صف برای خودش است که از بازرسی و حمل و نقل تشکیل شده است، و جایی است که یک سفارش "تمام شده" بیشترین زمان را می کشد.

کالاهای تمام شده روزی که بسته بندی می شوند ارسال نمی شوند. آنها برای بازرسی، برای رزرو، برای یک کشتی - و انتظار نامرئی است تا زمانی که اتفاق بیفتد.

راه حل این نیست که تامین کننده ای را پیدا کنید که سریعتر وعده دهد. پرسیدن سوالاتی است که تاریخ تحویل را واقعی می کند - و اولین سوال در مورد خود تقویم است.

تاریخ را به عقب بخواهید.به‌جای پذیرش «30 روز»، از تأمین‌کننده بخواهید که شما را به صورت معکوس راهنمایی کند: مواد اولیه چه زمانی می‌رسد، چه زمانی سفارش روی خط می‌رود، چه زمانی بازرسی انجام می‌شود، چه زمانی کانتینر رزرو می‌شود. تأمین‌کننده‌ای که می‌تواند به این سؤالات پاسخ دهد، برنامه‌ای دارد. تامین کننده ای که نمی تواند حدس می زند.

بپرسید «30 روز» چه چیزی را از قلم می‌اندازد.دریابید که آیا تاریخ فقط تولید را شامل می شود یا خرید مواد، بازرسی و حمل و نقل را نیز شامل می شود. «زمان تولید» عددی متفاوت از «زمان تحویل» است و شکاف بین آنها جایی است که بیشتر شگفتی‌ها پنهان می‌شوند.

بافر خود را بسازید.تاریخی که فرض می کند همه چیز به خوبی پیش می رود، تاریخی است که شکست می خورد. جا را برای دوباره کاری، صف و حمل و نقل بگذارید - نه به این دلیل که تامین کننده غیرقابل اعتماد است، بلکه به دلیل طولانی بودن فرآیند.

بهترین راه برای محافظت از تاریخ تحویل این است که بدانید از کجا آمده است. الفظرف خوب برنامه ریزی شده, a کارخانه با ظرفیت تولید واقعیو خریداری که تاریخ را به عقب می خواند - این ترکیب چیزی است که در واقع به موقع تحویل می دهد.

تاریخ تحویل مانند یک وعده به نظر می رسد، اما در واقع یک پیش بینی است - حدس در مورد چگونگی زنجیره طولانی رویدادها. مواد، صف، تولید، بازرسی، حمل و نقل: هر یک از آنها یک مرحله واقعی با زمان واقعی است، و هر یک می تواند بدون اینکه کسی دروغ بگوید یا شکست بخورد، سر بخورد. 30 روز هرگز دروغ نبود. این بهترین مورد بود، در لحظه ای که باور کردن به بهترین موارد آسانتر است، نوشته شد.

خریدار که این را درک می کند، تاریخ را به عنوان یک ضمانت تلقی نمی کند و شروع می کند به عنوان زنجیره ای که باید بررسی شود. بپرسید تاریخ چگونه ساخته شده است، آن را به عقب برگردانید و فضایی را برای ناقص بودن جهان بگذارید - و تحویلی که در ادامه می آید بسیار نزدیکتر به چیزی است که به شما وعده داده شده بود. تاریخ هرگز مشکلی نداشت. مشکل این بود که یک فرآیند را طوری می خواندیم که انگار یک وعده است.