پانل ها قوی به نظر می رسند. سوال این است که چه چیزی آنها را نگه می دارد، در زیر زمین، جایی که هیچ کس به آن نگاه نمی کند.

طوفان در شب وارد شد، و صبح حصار پایین بود - نه شکسته، نه ترک خورده، بلکه تمیز از زمین، پانل‌ها و ستون‌ها کنار هم، روی چمن‌زار مثل بادبان افتاده بود. اولین فکر مالک این بود کهپانل ها خیلی ضعیف بودند.

پانل ها خوب بود پست ها خیلی کم عمق بود. حصار بادبان روی دکل است و وقتی باد می وزد بادبان را نمی شکند - دکل را از زمین بیرون می کشد.

شکست پس از طوفان در ابتدا مانند حکمی در خود حصار به نظر می رسد. یک بخش کامل پایین است، روی زمین صاف است، پانل ها هنوز به هم قفل شده اند، پست ها هنوز متصل هستند - و چون پانل ها بخشی هستند که همه به آن نگاه کرده اند و برای آن پول پرداخته اند، آنها بخشی هستند که همه سرزنش می کنند. تخته ها باید خیلی نازک بوده باشند. مواد باید ارزان بوده باشد. حصار باید ضعیف بوده باشد.

اما ببینید واقعا چه چیزی شکست خورده است. پانل ها شکسته نشدند. آنها شکل خود را حفظ کردند، در ریل های خود قفل شدند و به عنوان یک واحد پایین رفتند. چیزی که جای خود را داد قسمتی بود که در زیر زمین مدفون شده بود - تیرک که مانند دندان از خاک بیرون کشیده شده بود و همچنان تابلویی را که قرار بود لنگر بزند حمل می کرد. طوفان حصار را نشکست. آن را ریشه کن کرد.

پانل ها خوب بود پست ها خیلی کم عمق بود.

و برای اینکه ببینید چرا پست، نه پانل، تصمیم می‌گیرد که آیا یک حصار در برابر باد جان سالم به در می‌برد یا نه، باید به یک حصار همانطور که باد نگاه می‌کند نگاه کنید.

باد به حصار به عنوان یک سازه فکر نمی کند. آن را به عنوان یک سطح در نظر می گیرد - یک منطقه صاف و جامد که در مسیر یک نیروی متحرک ایستاده است. و هر چه سطح حصار بیشتر باشد، باد نیروی بیشتری وارد می کند. یک پانل بلند، محکم و با حریم خصوصی کامل یک بادبان بزرگ است. حصار کوتاه و باز یک حصار کوچک است. پانل بادبان است و برای گرفتن باد وجود دارد.

بادبان به تنهایی کاری جز گرفتن انجام نمی دهد. نیرویی که جمع می کند باید به جایی برود و به سمت تیرها پایین می رود - دکل هایی که بادبان را صاف نگه می دارند. بادبان می تواند به اندازه دلخواه شما قوی باشد که از بهترین مواد بافته شده باشد. هنوز این دکل است که تصمیم می‌گیرد که آیا همه چیز پابرجاست یا خیر. اگر دکل در زمین ضعیف یا خیلی کم عمق باشد، قوی‌ترین بادبان دنیا می‌رود و دکل را با خود حمل می‌کند.

این رابطه ای است که تقریباً هیچ کس هنگام خرید حصار به آن نگاه نمی کند. خریدار پانل ها را بررسی می کند - ضخامت، چگالی، پوشش آنها - زیرا پانل ها همان چیزی هستند که می توانند ببینند و لمس کنند. اما پانل فقط بادبان است. دکل ستونی است که در زمین فرو رفته است و هر کاری که باد با حصار انجام می دهد در نهایت در نقطه ای که با زمین برخورد می کند با آن پست انجام می شود.

حصار بادبانی روی دکل است. و دکل به اندازه زمینی است که در آن دفن شده است محکم است.

به دلیل نحوه عبور نیرو از طریق حصار در باد، پست نقطه ضعف است. باد به پانل فشار می آورد و پانل به ستون فشار می آورد. اما پست به گونه‌ای که ممکن است دیوار را فشار دهید به طرفین فشار داده نمی‌شود. اهرمی است. نیرو در بالا، بالای زمین عمل می کند، و تیرک حول نقطه ای که وارد زمین می شود می چرخد ​​- و این چرخش دقیقا همان چیزی است که آن را بیرون می کشد.

قسمت مدفون پست را به عنوان مقاومت تصور کنید. هرچه ستون عمیق تر باشد، خاک بیشتری آن را نگه می دارد و نیروی بیشتری برای بیرون آوردن آن مورد نیاز است. یک ستون کم عمق یک بازوی اهرمی کوتاه در زمین است و باد یک بازوی بلند در بالای آن دارد - ارتفاع کامل حصار در برابر چند سانتی متر ستون مدفون کار می کند. برای پیروز شدن در آن مبارزه، باد نباید خارق العاده باشد. حصار بلند روی تیرهای کوتاه اهرمی است که برای بیرون کشیدن ساخته شده و منتظر اولین طوفان واقعی است.

زمین به اندازه عمق اهمیت دارد. خاک سست و شنی پست را ضعیف نگه می دارد. خاک متراکم و فشرده آن را محکم نگه می دارد. و اینجاست که بتن جایگاه خود را به دست می آورد. یک ستون در بتن نه تنها در اثر عمیق تر است - بلکه در یک بلوک جرم پیچیده شده است که باید همراه با ستون بلند شود یا بریده شود، که انجام آن برای باد بسیار سخت تر است. بتن برای استحکام بیشتر پست وجود ندارد. آنجاست تا زمین از رها شدن خودداری کند.

نقطه ضعف مادی نیست. این نقطه اتصال بین پست و زمین است - و این اتصال مدتها قبل از اینکه پانل ها بالا بروند ساخته شده یا نادیده گرفته شده است.

پست دکل است - و بخشی که نمی توانید ببینید، مدفون در زمین، بخشی است که کل حصار را بالا نگه می دارد.

عجیب ترین قسمت از سقوط یک حصار این است که چگونه سرزنش فرود می آید. پانل ها - بخشی که شکل خود را حفظ کرد، قفل ماند و از کل رویداد سالم ماند - بخشی است که محکوم می شود. پست‌ها، که بخشی هستند که در واقع شکست خورده‌اند، بدون توجه در خرابه‌ها می‌نشینند، زیرا هیچ‌کس از ابتدا به آنها نگاه نکرده است.

به همین دلیل است که حصار محکم‌تر از کار می‌افتد در حالی که یک حصار ضعیف‌تر ایستاده است. لخت ممکن است پانل‌های نازک‌تری داشته باشد، اما اگر پایه‌های آن عمیق و بتنی باشند، باد باید یک دکل لنگر انداخته را به جای یک تیر برهنه بلند کند - و تسلیم می‌شود. پانل های ضخیم روی ستون های کم عمق هرگز نرده را نجات ندادند، زیرا باد هرگز پانل ها را نمی شکند. همیشه قرار بود تیرها را بکشد، و تیرها هرگز آنقدر عمیق نبودند که مقاومت کنند.

پنل هایی که هیچ کس سرزنش نمی کند بخشی هستند که هرگز شکست نخورده اند. پست هایی که همه نادیده می گیرند قسمتی هستند که انجام دادند.

یک حصار کاملاً حریم خصوصی بزرگترین بادبان از همه است - و عمیق ترین و بهترین ستون های لنگر مورد نیاز است.

حصاری که در برابر باد زنده می ماند، حصاری با ضخیم ترین صفحات نیست. این کسی است که پست‌هایش از ابتدا برای باد برنامه‌ریزی شده بود - و این برنامه‌ریزی زیرزمینی اتفاق می‌افتد، قبل از اینکه اولین پانل متصل شود.

پست ها را به اندازه کافی عمیق فرو کنید.طول مدفون ستون مقاومت در برابر بیرون آمدن اهرمی است و باید با ارتفاع حصار و قرار گرفتن در محل در مقیاس باشد. یک حصار بلندتر و در معرض دید بیشتر به ستون های عمیق تری نیاز دارد - نه به عنوان یک زیبایی، بلکه به عنوان تفاوت بین ایستادن و بالا رفتن.

آنها را در بتن قرار دهید.بتن تزئینی اختیاری در اطراف پست نیست. این جرم است که باعث می شود زمین ثابت بماند. ستونی که در یک پایه بتنی جامد قرار گرفته است باید کل آن بلوک را بلند یا برش دهد تا بیرون بیاید و باد به ندرت آن را مدیریت می کند.

به فاصله گذاری توجه کنید.پست هایی که خیلی از هم فاصله دارند از هر پست می خواهند بادبان زیادی داشته باشند. فاصله نزدیک‌تر، بار باد را در لنگرهای بیشتری به اشتراک می‌گذارد، بنابراین از هیچ پستی خواسته نمی‌شود که بیشتر از آنچه می‌تواند نگه دارد.

و جایی که باد واقعاً بی امان است - الفسایت ساحلی یا در معرض- خود بادبان را در نظر بگیرید. تابلویی که مقداری هوا از آن عبور می‌کند، باد کمتری نسبت به پنل جامد می‌گیرد، و حصاری که سخت‌ترین وزش روی آن است، اغلب آن است که سعی نمی‌کند دیوار باشد. رانصبی که از تماس برگشتی جلوگیری می کنداین است که با پست ها به عنوان ساختار و پانل ها به عنوان بادبانی که همیشه بوده اند رفتار می کند.

پانل‌هایی که از طوفان جان سالم به در می‌برند، آنهایی هستند که ستون‌هایشان برای باد برنامه‌ریزی شده بود - عمیق، با فاصله، و در بتون قرار داده شده‌اند.

حصار در باد آزمایشی است برای آنچه در زیر زمین است، نه آنچه که به نمایش گذاشته می شود. پانل ها باد را می گیرند. پست ها در برابر آن مقاومت می کنند. و تفاوت بین حصار ایستاده و حصاری که از بالای آن عبور می کند در عمق سوراخ، بتن اطراف پست و فاصله لنگرها نوشته شده است. هیچکدام بعد از اتمام کار قابل مشاهده نیست و همه آن صبح بعد از اولین طوفان قابل مشاهده است.

خریدار که حصار را با پانل های آن انتخاب می کند بادبان را انتخاب می کند و امیدوار است که دکل از خودش مراقبت کند. خریدار که باد را می‌فهمد، ابتدا میله‌ها را انتخاب می‌کند - به اندازه کافی عمیق، به اندازه کافی لنگر انداخته شده، به اندازه کافی فاصله دارند - و پانل‌ها همان چیزی می‌شوند که همیشه قرار بود باشند: بادبانی که توسط دکلی محکم نگه داشته شده بود که برای نگه داشتن آن مدفون شده بود.