دلیل اینکه پلیمریزاسیون فوم برد پی وی سی خیلی کم است

به منظور بهبود مقاومت مذاب مواد فوم پی وی سی و ترویج پلاستیک سازی PVC، پلیمرهای با وزن مولکولی فوق العاده بالا به محصولات فوم PVC اضافه می شود. سیستم روغن کاری نیز متفاوت است. دلایل پلیمریزاسیون کم فوم برد پی وی سی چیست؟

فوم برد پی وی سی دارای ویژگی های ضد آب، مقاوم در برابر شعله، مقاومت در برابر اسید و قلیایی، مقاومت در برابر پروانه، وزن سبک، حفظ حرارت، عایق صدا و جذب ضربه است. جایگزین ایده آل برای ورق فلز.

رزین های پی وی سی به طور کلی بر اساس روش های پلیمریزاسیون به سه نوع پی وی سی امولسیونی، پی وی سی سوسپانسیونی و پی وی سی حجیم تقسیم می شوند. هنگام تولید محصولات فوم پی وی سی سفت و سخت، اگر از روش امولسیونی از رزین PVC استفاده شود، می توان محصولی با سلول های یکنواخت و سطح صاف به دست آورد، اما کنترل پایداری ابعادی محصول دشوار است. و هزینه تولید روش امولسیونی رزین PVC بالا است. اگر در روش تعلیق از رزین PVC استفاده شود، کیفیت ظاهری و یکنواختی سلولی محصول کمی بدتر می شود.

از نظر فناوری جامع، قیمت و عملکرد، توصیه می‌شود که این دو را در یک نسبت معین ترکیب کنید و این نسبت می‌تواند بین 80/{1}}/80 باشد. سطح مقطع ورق نسبتاً وسیع است و سر اکسترودر تا عرضی معادل حدود 1.3 متر وارد قالب می شود. برای به دست آوردن محصولات پلاستیکی با چگالی کم فوم کامل، ویسکوزیته رزین مورد استفاده نباید خیلی زیاد باشد. پراکندگی و انبساط حباب ها و فشار هماهنگ کل سطح مقطع ورق، نیاز به سیالیت مذاب بالایی دارد. اگر ویسکوزیته رزین PVC بیش از حد بالا باشد، سیالیت مذاب ضعیف است، اطمینان از صافی سطح تخته دشوار است، و سلول ها به راحتی منبسط نمی شوند، در نتیجه نسبت کف پایینی ایجاد می شود. در مقابل، اگر ویسکوزیته رزین PVC خیلی کم باشد، قدرت مذاب پایین خواهد بود، که به راحتی باعث پارگی حباب می شود.