1. I. وقتی یک فوتون به حصار شما در طلوع خورشید برخورد می کند واقعاً چه اتفاقی می افتد
2. II. سوال بازدارنده که هیچ کس در میز تدارکات نمی پرسد
3. III. چرا پانل های چوبی پس از سه تابستان اراده خود را برای زندگی از دست می دهند؟
4. IV. فلز در زیر اشعه ماوراء بنفش نمی سوزد-فقط بی سر و صدا تسلیم می شود
5. V. مرکب و نیم{1}}مسئله اندازه گیری
6. VI. 3000 ساعت در اتاق هواشناسی-و آنچه که داده ها به شما نمی گویند

اکثر مردمی که برای حصار محیطی خرید می کنند انرژی ذهنی خود را صرف دشمنان آشکار می کنند: باران، پوسیدگی، موریانه ها، زنگ. آنها انگشتان خود را روی لت های نمونه می کشند و در مورد قدرت ضربه می پرسند. آنها می خواهند بدانند که آیا پست ها در یخبندان بالا می روند یا خیر. این همه معقول است. همچنین، به روشی آرام، یک خطای دسته بندی است. بی امان ترین نیرویی که روی یک حصار در فضای باز تأثیر می گذارد، آب، حشرات و استرس مکانیکی نیست. بی صدا، بدون هزینه و با سرعت تقریبی 300000 کیلومتر در ثانیه می رسد. و هر روز که خورشید طلوع می کند روی مواد کار می کند.

اشعه ماوراء بنفش پلیمرها را در سطح مولکولی از بین می برد. این فرآیند تا زمانی که اینطور نباشد نامرئی است. حصاری که در ماه ششم بکر به نظر می‌رسید می‌تواند در ماه سی گلی گچی را نشان دهد و تا سال چهارم سطح آن پودر می‌شود، رنگ دو سایه به سمت خاکستری تغییر می‌کند و یکپارچگی مکانیکی لایه بیرونی از بین می‌رود. سوالی که ارزش پرسیدن دارد این نیست که آیا یک ماده معین در برابر اشعه ماوراء بنفش مقاوم است یا خیر. هر ماده موجود در بازار درجاتی از مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش را دارد. سوال واقعی این است که این مقاومت چگونه مهندسی می شود، انجام صحیح آن چه هزینه ای دارد و زمانی که ارزان انجام شود چه اتفاقی می افتد. برای واردکنندگان و پیمانکاران مشخصسیستم های نرده پی وی سیدر چندین سایت پروژه، تفاوت بین حصاری که رنگ خود را به مدت پانزده سال حفظ می کند و حصاری که در سه گچ است را می توان در تعداد انگشت شماری از تصمیمات اتخاذ شده در داخل یک خط اکستروژن جستجو کرد{0}}تصمیماتی که هیچ برگه داده ای داوطلب نمی شود مگر اینکه شما بپرسید.

این مقاله سعی نمی‌کند تمام مواد حصارکشی را که تا به حال فروخته شده بررسی کند. روی یک متغیر-مقاومت فرابنفش- تمرکز می‌کند و آن را از طریق پنج دسته مواد دنبال می‌کند، در جایی که شیمی ناراحت‌کننده است و ادعاهای بازاریابی لغزنده می‌شوند. هدف وسعت نیست. هدف این است که یک مکانیسم تخریب را به خوبی درک کنیم که گفتگوی خرید بعدی متفاوت به نظر برسد.

یک فوتون در طیف UV-با طول موج بین 290 تا 400 نانومتر{3}}انرژی کافی برای شکستن پیوند کووالانسی کربن-کربنی را حمل می‌کند. هنگامی که فوتون به یک زنجیره پلیمری در سطح پانل حصار برخورد می کند، به طور بی ضرری منعکس نمی شود. انرژی را به ساختار مولکولی منتقل می کند. اگر انرژی از انرژی تفکیک پیوند یک پیوند خاص بیشتر شود، پیوند می شکند. یک رادیکال آزاد تشکیل می شود. آن رادیکال، تشنه یک الکترون، یکی را از زنجیره همسایه می گیرد و رادیکال دوم را در این فرآیند ایجاد می کند. یک واکنش زنجیره ای آغاز می شود.

عواقب مشهود ماهها یا سالها در شیمی تأخیر دارند، دقیقاً به همین دلیل است که آسیب UV مردم را فریب می دهد. هیچ رویداد شکست چشمگیری وجود ندارد. هیچ ترک به صورت شنیداری پخش نمی شود. هیچ شکوفه زنگی خود را به رنگ نارنجی اعلام نمی کند. در عوض، سطح پلیمر به تدریج اکسید می شود. قطعات-مولکولی{6} کم وزن به سطح مهاجرت می کنند و به صورت پودر میکروسکوپی شسته می شوند یا از بین می روند-این حالت گچی است. مواد باقیمانده به طور فزاینده‌ای-به هم پیوند خورده و شکننده می‌شوند. ذرات رنگدانه که دیگر به اندازه کافی در ماتریس پلیمری متصل نیستند، پیوستگی نوری خود را با سطح از دست می دهند. رنگ محو می شود. براقیت می افتد.

آنچه این موضوع را در سطح تدارکات ارزش درک می کند این است که هر ماده حصاری نسخه ای از این آبشار را تجربه می کند. متغیر این است که آسیب چقدر عمیق نفوذ می کند، با چه سرعتی منتشر می شود، و آیا ماده مکانیزمی برای قطع کردن واکنش زنجیره ای رادیکال قبل از مصرف سطح دارد یا خیر. این مکانیسم ها گران هستند. آنها همچنین در نمونه نمایشگاهی که هرگز نور خورشید را ندیده است نامرئی هستند.

پی وی سی که به دستگاه های شیمیایی خودش واگذار شده است، یکی از حساس ترین پلیمرهای رایج به اشعه ماوراء بنفش-است. پی وی سی سفت و سخت ناپایدار که در معرض نور خورشید در فضای باز قرار می گیرد ظرف چند هفته تغییر رنگ داده و ظرف چند ماه شکننده می شود. این به خوبی در ادبیات علم پلیمر ثابت شده است و به یک معنا، دلیل اصلی گفتگو در مورد مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش حصار PVC، گفتگو در مورد مواد افزودنی است، نه در مورد خود PVC.

استراتژی حفاظت در داخل یک پروفیل حصار PVC جدی حداقل در سه سطح عمل می کند. دی اکسید تیتانیوم-به طور خاص به شکل کریستال روتیل، سطح-تصفیه شده برای به حداقل رساندن فعالیت فوتوکاتالیستی-به عنوان یک غربالگر UV عمل می کند، فوتون های ورودی را قبل از رسیدن به ماتریس پلیمری پراکنده و جذب می کند. این اولین خط دفاعی است و از نظر شیمیایی، بی‌نقص‌ترین ابزار موجود در کیت است. بیش از تقریباً 8 تا 10 قسمت در هر صد رزین، TiO2 اضافی بازده کاهشی را ارائه می دهد. شما به سادگی مات کننده را در آن نقطه اضافه می کنید، نه به طور معناداری محافظ UV را بهبود می بخشید. خط دوم یک جاذب UV است-معمولاً یک ترکیب بنزوتریازول یا بنزوفنون{10}}که انرژی UV را به گرمای سطح پایین- تبدیل می‌کند و آن را به‌طور بی‌ضرر دفع می‌کند. سومین و پیچیده‌ترین خط شامل تثبیت‌کننده‌های نور آمین مانع یا HALS است که به هیچ وجه UV را جذب نمی‌کنند. آنها رادیکال‌های آزاد را پس از شکل‌گیری از بین می‌برند و زنجیره تخریب را قطع می‌کنند{14}. HALS احیاکننده هستند: واکنش مهار یک رادیکال نیتروکسیل تولید می‌کند که می‌تواند دوباره در چرخه شرکت کند، به همین دلیل است که سیستم‌های تثبیت‌شده HALS می‌توانند برای چندین دهه با بارهای افزودنی بسیار کم محافظت کنند.

هر ترکیب کننده ای می تواند TiO2 را در قیف پرتاب کند. سؤال مربوط به خرید این است که آیا TiO2 روتیل است یا آناتاز{2}}آناتاز به طور تهاجمی فوتوکاتالیستی است و به‌جای تأخیر در شکستن پلیمر تحت تأثیر اشعه ماوراء بنفش به طور فعال سرعت بخشیدن به تجزیه پلیمر را دارد-و اینکه آیا سطح-با سیلیس یا آلومینا تحت فشار نوری تحت فشار قرار گرفته است. سوالات بیشتر: آیا HALS الیگومری است یا مونومری؟ HALS الیگومریک آهسته تر به سطح مهاجرت می کند، به این معنی که حفاظت در طول عمر محصول ادامه می یابد. آیا بسته تثبیت کننده در یک لایه درپوش اکسترود شده هم- متمرکز شده است یا به طور یکنواخت در کل ضخامت دیواره توزیع شده است؟ رویکرد لایه درپوش، دقیقاً در جایی که فوتون‌ها فرود می‌آیند، با غلظت بالاتر، بدون پرداخت هزینه برای تثبیت‌کننده‌ها در هسته جایی که هیچ UV به آن نمی‌رسد، محافظت می‌کند. YUPSENI پروفیل‌های حصار اکسترود شده را با درپوش-بارگذاری لایه TiO2 و غلظت HALS تأیید شده در برابر دسته{12}}گزارش‌های پراکندگی اسپکتروفتومتری خاص{13}}سندی ارائه می‌کند که هر واردکننده جدی باید درخواست کند، زیرا این تنها راه قابل اعتمادی است که داده‌ها در واقع آن را تأیید می‌کند. در غلظت اعلام شده برای آن دوره تولید.

رابطه وود با پرتو فرابنفش کمتر جنگی است تا تسلیم شدن با کاغذبازی. لیگنین، پلیمر فنلی پیچیده که الیاف سلولز را به هم متصل می کند و به چوب استحکام ساختاری می دهد، اشعه ماوراء بنفش را با کارایی تیره جذب می کند. این انرژی لیگنین را به قطعات محلول در آب می‌شکند و باران می‌شوید و الیاف سلولز غیرمجاز را در سطح ظاهر می‌کند. آن الیاف که اکنون محافظت نشده اند، نور را به گونه ای متفاوت از چوب دست نخورده پراکنده می کنند. سطح خاکستری می شود. دانه بلند می شود. میکرو-ترک‌ها باز می‌شوند و نقاط ورودی را برای رطوبت فراهم می‌کنند که به نوبه خود باعث ایجاد کلونی قارچ می‌شود. چیزی که به عنوان یک واکنش فتوشیمیایی در سطح شروع شد، در طی دو یا سه چرخه فصلی، به یک مشکل تخریب مکانیکی تبدیل می‌شود که میلی‌متر در زیرلایه گسترش می‌یابد.

دفاع استاندارد پوششی است-لکه، رنگ، یا درزگیر- که حاوی جاذب‌ها و رنگدانه‌های UV خود است. اما یک پوشش از نظر طراحی یک لایه قربانی است. گچ می‌شود و فرسایش می‌یابد، و وقتی این کار را می‌کند، چوب زیر آن بار دیگر برهنه می‌شود. فاصله پوشش مجدد در مواجهه با آفتاب کامل به ندرت بیشتر از 24 تا 36 ماه برای لکه های شفاف و نیمه شفاف است. رنگ‌های مات بیشتر دوام می‌آورند، اما الگوی دانه‌بندی که در وهله اول انگیزه انتخاب چوب بود را پنهان می‌کنند. در طول یک پنجره خدماتی 15-ساله، یک حصار چوبی در موقعیت جغرافیایی-UV بالا، شش تا هشت دوره تعمیر و نگهداری را مصرف می‌کند. هزینه مواد این پوشش‌ها، به علاوه نیروی کار برای اعمال آنها، اغلب از هزینه نصب اولیه فراتر می‌رود. این مالیات UV است که برگه های داده چوب فاش نمی کند - نه به دلیل پنهان بودن، بلکه به این دلیل که کاملاً خارج از محدوده مشخصات مواد است. مشکل مالک می شود.

هیچ کدام از اینها چوب را به یک ماده بد تبدیل نمی کند. این چوب را به ماده ای تبدیل می کند که مقاومت آن در برابر اشعه ماوراء بنفش خارجی، تجدید پذیر، و کار فشرده است. برای مقایسه عمیق تر هزینه کل مواد،تجزیه و تحلیل هزینه 20 ساله نرده PVC در مقابل چوب، آلومینیوم و آهناعدادی را که نقل قول های اولیه کنار گذاشته اند، مرور می کند.

خود بستر فلزی نسبت به اشعه ماوراء بنفش بی تفاوت است. فولاد، آلومینیوم و آهن فرفورژه به هیچ وجه دچار تخریب نوری نمی شوند. اگر نرده ها از فلز لخت و بدون پوشش ساخته می شدند و صرفاً بر اساس یکپارچگی ساختاری ارزیابی می شدند، مقایسه UV پاراگراف کوتاهی بود که به یک پیروزی قاطع برای فلز ختم می شد. اما نرده ها از فلز خالی ساخته نمی شوند. آنها پوشش داده می شوند-پودر-روکش شده، رنگ شده، یا گالوانیزه-و پوشش یک سیستم پلیمری است که دقیقاً به همان شیمی تخریب نوری توضیح داده شده در بخش I است.

پوشش‌های پودری مبتنی بر{0}پلی‌استر، پوشش غالب بر روی حصارهای آلومینیومی و فولادی معماری، گچ و محو شدن در معرض اشعه ماوراء بنفش در یک مقیاس زمانی که تقریباً به طور کامل به کیفیت سیستم اتصال عرضی TGIC یا HAA و بارگذاری تثبیت‌کننده UV در فرمول بستگی دارد. استاندارد صنعتی برای پوشش‌های پودری معماری حداقل یک سال نوردهی فلوریدا را بدون تغییر رنگ دلتا{2}} و درصد حفظ براقیت مشخص می‌کند. یک سال. بسیاری از سیستم‌های{5} رده متوسط ​​در طول سال اول حرکت می‌کنند و سپس در سال‌های دوم تا پنجم به سرعت تخریب می‌شوند زیرا جاذب‌های UV نزدیک سطح مصرف می‌شوند و دوباره پر نمی‌شوند. هنگامی که پوشش به صورت موضعی-در یک خراش، یک لبه بریده، یک سوراخ بست-از بین می‌رود، رطوبت به فلز می‌رسد. در فولاد، خوردگی شروع می شود. در آلومینیوم، خوردگی کندتر است، اما لایه لایه شدن پوشش به همان اندازه غیر قابل برگشت است. حصار فلزی که در نمایشگاه غیرقابل تخریب به نظر می رسید، مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش را مدیون لایه ای از پلاستیک به ضخامت تقریباً 60 تا 80 میکرون است. آن لایه بدون لایه برداری و پوشش مجدد کل جزء قابل تعمیر نیست.

مقایسه مربوطه با نرده PVC فلزی در مقابل پلاستیک نیست. این یک پوشش 60{4}}میکرون در مقابل یک لایه کلاهک است که معمولاً ضخامت آن 300 تا 500 میکرون است، که در آن تثبیت کننده UV نه تنها بر روی سطح رنگ می شود بلکه به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از مذاب پلیمری اکسترود می شود، به این معنی که هیچ گونه چسبنده ای برای خراب شدن وجود ندارد، هیچ یک از لایه های زیرین لایه محافظتی برای خراب شدن، هیچ گونه محافظی از لایه های زیرین که چندین بار از آن استفاده می شود وجود ندارد. پوشش عملا می تواند ارائه دهد.

حصار کامپوزیت چوبی{0}}پلاستیکی موقعیت نامناسبی را در مکالمه UV اشغال می کند. جزء پلاستیکی-معمولاً پلی اتیلن، پلی پروپیلن یا پی وی سی- را می توان با همان بسته های افزودنی مورد استفاده در سیستم های پلیمری خالص تثبیت کرد. جزء آرد چوب نمی تواند. الیاف چوب در سطح یا نزدیک سطح کامپوزیت، اشعه ماوراء بنفش را جذب می کنند، تجزیه می شوند و دقیقاً به روشی که در بخش III توضیح داده شده است، فرسایش می یابند. ماتریس پلاستیکی که باقی می‌ماند شبحی از سطح اصلی است: از نظر ابعادی دست نخورده اما زبر، با ذرات پرکننده در معرض یک بافت حفره‌دار میکروسکوپی ایجاد می‌کند که خاک را به دام می‌اندازد و تخریب بیشتر را تسریع می‌کند.

بسیاری از تولیدکنندگان کامپوزیت این موضوع را با-کلاهک پلیمری اکسترود شده-که اساساً یک پوسته PVC یا ASA است که دور یک هسته پر شده از چوب- پیچیده شده است، برطرف می‌کنند. این یک پاسخ مهندسی هوشمند است و عملکرد UV کامپوزیت درپوش دار را با یک پروفیل PVC به طور مناسب تثبیت شده به یک برابری ناهموار می رساند. اما یک سوال ناراحت کننده را نیز مطرح می کند: اگر راه حل آسیب پذیری آرد چوب در برابر اشعه ماوراء بنفش، پوشاندن کل پروفیل در پلیمر خالص است، آرد چوب به جز حجم زیاد و هزینه مواد خام کمتر، دقیقاً چه نقشی دارد؟ لایه درپوش تمام کارهای UV را انجام می دهد. آرد چوب موجود در هسته برای سواری همراه است-با اضافه کردن وزن، به طور بالقوه جذب رطوبت از طریق انتها-بریده شده، و بازیافت پروفیل در پایان عمر سخت‌تر می‌شود. خوانندگان در حال ارزیابیمقایسه کامل هزینه و دوام در مواد نردهمتوجه خواهید شد که داستان UV کامپوزیت در نهایت یک داستان پلیمری با مراحل اضافی و یک ستاره چوبی-الیاف- است.

هوازدگی تسریع شده یک دروغ کنترل شده است که اتفاقا بهترین ابزار موجود است. یک لامپ قوس زنون یا آرایه UV فلورسنت نمونه‌ای را با تابش با شدت بسیار بالاتر از نور طبیعی خورشید بمباران می‌کند، در حالی که چرخه دما و رطوبت براساس یک برنامه برنامه‌ریزی شده برای شبیه‌سازی ماه‌ها قرار گرفتن در فضای باز در روز یا هفته انجام می‌شود. استانداردهای ASTM G154، ISO 4892 و استانداردهای مشابه، دستگاه، توزیع توان طیفی و پارامترهای سیکل را مشخص می کنند. تامین‌کننده‌ای که "3000 ساعت QUV با دلتا-E زیر 3" را گزارش می‌کند در حال ارائه ادعایی است که به یک آزمایش قابل تکرار پیوسته است. این اطلاعات واقعاً مفیدی است. این همچنین اطلاعاتی است که باید مورد بازجویی قرار گیرد و به عنوان یک پروکسی برای یک دهه خدمات جهانی{11}واقعی پذیرفته نشده است.

اولین مشکل عدم تطابق طیفی است. لامپ های قوس زنون به خوبی در محدوده UV به طیف خورشیدی نزدیک می شوند. لامپ‌های فلورسنت UV{2}}B 313 این کار را نمی‌کنند. آنها ماوراء بنفش با طول موج کوتاه-را ساطع می‌کنند که اساساً از نور طبیعی خورشید در سطح زمین غایب است و می‌توانند تخریبی ایجاد کنند که هیچ آنالوگ در فضای باز ندارد. نتیجه 3000-ساعتی در زیر UV-B 313 به طور دقیق به تعداد خاصی از سال‌ها در میامی، فینیکس یا سنگاپور نشان داده نمی‌شود. مشکل دوم این است که آزمایش‌های شتاب‌دار معمولاً به‌طور مداوم-بدون دوره‌های تاریک، بدون تغییر فصلی در زاویه وقوع، بدون دوچرخه‌سواری مرطوب{15}} که با الگوهای بارندگی واقعی مطابقت دارد اجرا می‌شوند. فرآیندهای نوترکیب رادیکال و بازسازی تثبیت کننده که در دوره های تاریک در مواجهه طبیعی رخ می دهد، سرکوب می شوند. این آزمایش به سمت تخریب سریع‌تر نسبت به سرویس واقعی گرایش دارد، که از یک جهت محافظه‌کار است اما از یک جهت گمراه‌کننده است: می‌تواند باعث شود دو ماده معادل به نظر برسند که با توجه به زمان واقعی کافی و بازیابی فاز تاریک به طور چشمگیری از هم جدا می‌شوند.

سپس این سوال وجود دارد که گزارش آزمایش هرگز به آن پاسخ نمی‌دهد: آیا نمونه یک قطعه تولیدی است که از یک دوره تجاری بیرون کشیده شده است، یا فشرده‌سازی پلاک آزمایشگاهی-در شرایط ایده‌آل از ترکیب بکر ساخته شده است؟ نمونه‌های آزمایشگاهی دارای ضخامت یکنواخت، سابقه پردازش صفر، و بدون خطوط جوش، محتوای دوباره آسیاب یا اکستروژن{1}} جهت جهت‌گیری هستند. آنها محصولی نیستند که مشتری دریافت می کند. زمانی که YUPSENI داده های هوازدگی تسریع شده را برای خود فراهم می کندپروفیل های نرده پی وی سی اکسترود شده co-نمونه‌های آزمایشی از-پروفایل‌های اکسترود شده تولیدی، نه قالب‌گیری‌های فشرده‌سازی آزمایشگاهی-بریده می‌شوند، زیرا آزمایش UV روی پلاک آزمایشگاهی به شما درباره ترکیب می‌گوید، اما چیزی در مورد اینکه پایدارکننده از فرآیند اکستروژن سالم باقی مانده است یا خیر، به شما نمی‌گوید. اینها تمایزاتی هستند که یک گزارش هوازدگی را که ارزش خواندن دارد از گزارشی که ارزش نادیده گرفتن را دارد جدا می کند.

برای پروژه‌ای در جغرافیای{0}}UV بالا، سؤال درستی که باید از تأمین‌کننده پرسیده شود این نیست که "آیا این محصول تست UV را گذرانده است." این عبارت است: حفظ دلتا-و براقیت را در هر افزایش 500 ساعته، نه فقط نقطه پایانی، به من نشان دهید. محصولی که در طول مدت آزمایش کامل به تدریج جابجا می شود، منحنی تخریب اساساً متفاوتی نسبت به محصولی دارد که به مدت 2000 ساعت پایدار است و پس از اتمام تثبیت کننده های سطح، به سرعت خراب می شود. عدد نقطه پایانی این تفاوت را پنهان می کند. تصمیمات تدارکاتی که تنها بر روی داده های نقطه پایانی گرفته می شود، در واقع، خرید یک آمار خلاصه بدون خواندن نمودار است.

مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش در نرده ها خاصیتی نیست که مواد به سادگی داشته باشند یا فاقد آن باشند. این یک ویژگی است که خریداری، مهندسی شده، تأیید می‌شود، و-هنگامی که گوشه‌ها بریده می‌شوند{2}}به‌سرعت حذف می‌شوند. هر دسته موادی که در اینجا مورد بحث قرار می‌گیرد، می‌تواند به خوبی در زیر نور خورشید عمل کند. تفاوت بین دسته ها این نیست که آیا مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش امکان پذیر است یا خیر، بلکه در این است که چه هزینه ای برای دستیابی به آن وجود دارد، چه مدت طول می کشد، و اینکه آیا مکانیسم یکپارچه با مواد است یا به عنوان یک تفکر بعدی اعمال می شود.

حصار پی وی سی در این منظر از نظر ساختاری موقعیت مفیدی را اشغال می کند، نه به این دلیل که PVC ذاتاً در برابر اشعه ماوراء بنفش-مقاوم است-این چنین نیست-، بلکه به این دلیل که فرآیند اکستروژن هم-به یک بسته تثبیت کننده متمرکز و دقیقا فرموله شده اجازه می دهد تا دقیقاً در جایی که فوتون ها فرود می آیند، با ضخامت یا رنگی که هیچ لایه ای نمی تواند با آن اسپری شود، قرار گیرد. آن لایه درپوش مخزن حفاظتی است که در صدها میکرون اندازه گیری می شود نه ده ها. در خط اکستروژن بررسی می شود، در میدان اعمال نمی شود. و هنگامی که به جای یک برگه فرمولاسیون عمومی، توسط تأیید اسپکتروفتومتری سطح دسته ای{7}} پشتیبانی می شود، این سؤال از "آیا این حصار در برابر اشعه ماوراء بنفش مقاومت می کند" به "چند دهه به آن نیاز دارید تا دوام بیاورید" تغییر می کند.

خورشید به طلوع ادامه خواهد داد. فوتون ها همچنان با سرعت 300000 کیلومتر در ثانیه می رسند. حصارهایی که از آنها باقی می مانند، حصارهایی هستند که شیمی آنها برای آن دیدار طراحی شده است-نه حصارهایی که بروشورهای آنها به سادگی ادعا می کنند که چنین بوده است.

برای یک راهنمای گام به گام برای اطمینان از عملکرد سیستم حصار در همه متغیرهای نصب، نه فقط UV،راهنمای نصب نرده پی وی سیتنظیم پست، کمک هزینه توسعه، و شش مورد از متداول‌ترین تماس‌ها را پوشش می‌دهد. کسانی که چشم‌انداز مادی وسیع‌تر را در نظر می‌گیرند ممکن است این را نیز پیدا کنندهفت قانون طلایی برای انتخاب نرده پی وی سیبه عنوان یک چک لیست تدارکات مفید است.